अध्याय १७

जयजयाजी महामंगला । जयजयाजी भक्तपाला । जयजयाजी तमालनीला । पतितपावन नरहरे ॥ १ ॥✦

हिरण्यकश्यपू महाक्रूर । सज्जनांचा शत्रू थोर । तयाचे तूं फाडून उदर । मरण त्याचे साधिलें ॥ २ ॥✦

प्रल्हाद रक्षणासाठी । तू जन्मलास स्तंभापोटी । रूप अनुपम जगजेठी । धारण ते करून ॥ ३ ॥✦

दात-दाढा भयंकर । आयाळ रुळे मानेवर । नेत्र जेवीं खदिरांगार । ब्रह्मांड जाळू पाहती ॥ ४ ॥✦

त्या भयंकर रूपाची । भीति नसें भक्ता साची । पिलें जेवीं वाघिणीची । अंगावर खेळती तिच्या ॥ ५ ॥✦

तुम्हां पाहून देवराया । लक्ष्मी न धजे पुढें यावया । ऐशा स्थितीत लागला पाया । भक्त तुझा नरहरे ॥ ६ ॥✦

तूं भक्तवत्सल लक्ष्मीकांत । ऐसें सांगत आलें संत । पुरविशी भक्त मनोरथ । नाही नं त्यासी म्हणसी कदा ॥ ७ ॥✦

त्या आपुल्या ब्रीदासी । जाग आतां हृषीकेशी । दासगणू लागला पायांसी । अभय असू दे पांडुरंगा ॥ ८ ॥✦

गजाननाचे परमभक्त । होते काही अकोल्यांत । तयांचिया सदनाप्रत । हमेशा यावें समर्थानीं ॥ ९ ॥✦

चापडगांवचे बापू कृष्ण । खटाऊ शेटाचें कुटुंब जाण । गोंडुलालाचा नंदन । बच्चुलाल नाम ज्यांचें ॥ १० ॥✦

जीजीबाई पंडित । आणीकही होते बहुत । त्यांची नांवे तुम्हांप्रत । किती सांगू विबुध हो ॥ ११ ॥✦

एके वेळीं अकोल्यांत । आले गजाननस्वामी समर्थ । खटाऊच्या गिरणींत । मुक्काम त्यांनी ठेविला ॥ १२ ॥✦

एक भक्त मलकापुरी । विष्णुसा नामें निर्धारी । त्याच्या वाटलें अंतरीं । समर्थ आणावें मलकापुरा ॥ १३ ॥✦

त्याने आमंत्रणाचा वशिला । भास्कराच्या द्वारे लाविला । हाच भास्कर होता झाला । समाधिस्थ अडगांवी ॥ १४ ॥✦

तो त्या वेळी होता जवळ । करी कारभार अंगे सकळ । विष्णुसाला होते बळ । याच भास्कर पाटलाचे ॥ १५ ॥✦