अध्याय १३

हे संतवरदा श्रीधरा । हे दयेच्या सागरा । हे गोपगोपीप्रियकरा । तमालनीळा पाव हरी ॥ १ ॥✦

तुझे ईशत्व पाहण्याकरितां । जेव्हां झाला विधाता । गाई-वासरे चोरिता । यमुनातटी गोकुळांत ॥ २ ॥✦

तेव्हा तू निजलीलेंकरून । गाई-वासरे होऊन । ब्रह्मदेवाकारण । आपले ईशत्व दाविले ॥ ३ ॥✦

दुष्ट ऐशा कालियाला । यमुनेमाजी तुडवून भला । रमणक द्वीपा धाडिला । गोप निर्भय करण्यास ॥ ४ ॥✦

तेवीं माझ्या दुर्दैवा । तुडवूनीया वासुदेवा । दासगणू हा करावा । निर्भय सर्व बाजूंनी ॥ ५ ॥✦

मी अजाण भक्त तुझा हरी । परी देवा कृपा करी । मी आहे अनधिकारी । योग्य न तुझ्या कृपेस ॥ ६ ॥✦

ऐसे जरी आहे सत्य । परी नको पाहूंस अंत । माझी चिंता वार त्वरित । आपुल्या कृपाकटाक्षें ॥ ७ ॥✦

आतां श्रोते सावधान । बंकट-हरी-लक्ष्मण । विठू-जगदेवादि मिळून । गेले वर्गणी जमवावया ॥ ८ ॥✦

भाविकांनी वर्गणी दिली । कुत्सितांनी कुटाळी केली । वर्गणीची कां हो पडली । जरूर तुमच्या साधूस्तव ॥ ९ ॥✦

गजानन म्हणतां महासंत । जें न घडे तें घडवीत । मग त्यांच्या मठाप्रत । वर्गणी ही कशाला ? ॥ १० ॥✦

कुबेर त्यांचा भांडारी । मग कशास फिरता दारोदारी ? । चिठ्ठी कुबेराच्या वरी । करा, म्हणजे काम झालें ॥ ११ ॥✦

ऐसे ऐकता भाषण । जगदेव बोलला हांसोन । या भिक्षेचें कारण । आहे तुमच्या बऱ्यासाठी ॥ १२ ॥✦

श्रीगजाननासाठीं । नको बांधणे मठ-मठी । ह्या अवघ्या आटाआटी । तुमचे कल्याण व्हावयास ॥ १३ ॥✦

स्वामी गजाननाचा । त्रैलोक्य हाचि मठ साचा । अवघी वनें हा बगीचा । पलंग ज्याचा मेदिनी ॥ १४ ॥✦

अष्टसिद्धी दासीपरी । राबताती ज्याच्या घरीं । तो न तुमची पर्वा करी । त्याचे वैभव निराळे ॥ १५ ॥✦