अध्याय १२

हे गणाधीशा गणपती । मयुरेश्वरा विमलकीर्ती । माझ्या हृदयी करून वस्ती । ग्रंथ कळसांस नेई हा ॥ १ ॥✦

तूं ज्ञानबुद्धीचा दाता । तूं भक्तमनोरथ पुरविता । विघ्न नगातें संहारिता । तूंच एक गणराया ॥ २ ॥✦

तूं साक्षात् चिंतामणी । चिंतिलेलें देशी जाणीं । आपुल्या भक्तांलागूनी । ऐसें पुराणें म्हणतात ॥ ३ ॥✦

माझ्या मनीची अवघी चिंता । लयास नेई एकदंता । लंबोदरा पार्वतीसुता । भालचंद्रा सिंदुरारे ॥ ४ ॥✦

असो, बच्चुलाल अग्रवाला । होता एक अकोल्याला । धन-कनक संपन्न भला । मनाचाही उदार जो ॥ ५ ॥✦

त्याने हकिकत कारंज्याची । म्हणजे लक्ष्मणपंत घुड्याची । कर्णोपकर्णी ऐकिली साची । तेणें साशंक जाहला ॥ ६ ॥✦

ते खरे खोटे पहाण्यास । विचार करी चित्तास । तो एके समयास । महाराज आले अकोल्याला ॥ ७ ॥✦

येऊन बच्चुलाला घरीं । बैसते झाले ओट्यावरी । की गजानन साक्षात्कारीं । भक्त आपुला जाणून ॥ ८ ॥✦

बच्चुलाला आनंद झाला । तो समर्थांसी ऐसे वदला । आज गुरुराया वाटते मला । आपली पूजा करावी ॥ ९ ॥✦

ऐसें ऐकतां भाषण । समर्थे तुकविलीं मान । जें साक्षात् असे चिन्ह । श्रोते संमती दिल्याचें ॥ १० ॥✦

बच्चुलालानें तयारी । तात्काळ केली ओट्यावरी । षोडशोपचारे अत्यादरीं । पूजन त्यानें आरंभिले ॥ ११ ॥✦

प्रथमतः घातलें मंगल स्नान । नानाविध उटणीं लावून । मग करविलें परिधान । वस्त्र पितांबर जरीचा ॥ १२ ॥✦

शालजोडी अंगावरीं । बहुमोल घातली काश्मिरी । एक जरीचा रुमाल शिरी । अभ्रेस्मि आणूनी बांधिला ॥ १३ ॥✦

गोफ घातिला गळ्यांत । सलकडी ती हातांत । करांच्या दाही बोटांत । मुद्रिका घातल्या नानापरी ॥ १४ ॥✦

बहुमोल हिऱ्याची । वामकरी घातली पौची । रत्नजडीत कंठ्याची । कंठीं शोभा विशेष ॥ १५ ॥✦