अध्याय १०

हे अरुपा अव्यया । पूर्णब्रह्मा पंढरीराया । सज्जनांच्या विसाविया । मजला परते लोटूं नको ॥ १ ॥✦

हे अरुपा अव्यया । पूर्णब्रह्मा पंढरीराया । सज्जनांच्या विसाविया । मजला परते लोटूं नको ॥ २ ॥✦

देवा हा दासगणू । नको परक्याचा आतां म्हणू । माझ्या पातकांचा नको आणूं । विचार चित्ती नारायणा ॥ ३ ॥✦

माझ्या करे न झाले पुण्य । हे ठाऊकें मजलागून । फार काय तुला वदन । दावण्या मी योग्य नसे ॥ ४ ॥✦

ऐशी स्थिती आहे जरी । परि देवा कृपा करी । ओहळास गोदावरी । पोटी आपल्या घेतसे ॥ ५ ॥✦

तैसे तुवा करावे । दुःख अवघे निवारावे । पातकाला न उरू द्यावे । माझ्या ठायी यत्किंचित ॥ ६ ॥✦

तू आणिल्या मनांत । अवघेंच कांही घडून येत । रंकाचाही राव होत । तुझा लाधतां वशिला ॥ ७ ॥✦

असो, एकदा पुण्यराशी । गेले उमरावतीसी । जाऊन उतरले सदनासी । आत्माराम भिकाजीच्या ॥ ८ ॥✦

हा आत्माराम भिकाजी सुत । उमरावतीचा असे प्रांत । मोठा अधिकार हातांत । होता त्याच्या विबुध हो ॥ ९ ॥✦

कायस्थ प्रभू याची जात । हा संताचा प्रेमी अमित । सदाचारसंपन्न गृहस्थ । गृहस्थाश्रमी वर्ततसे ॥ १० ॥✦

त्याच्या घरीं समर्थ गेले । ते त्याने सांग पूजिले । मंगलस्नान घातले । उष्णोदकाने गजानना ॥ ११ ॥✦

उटणीं नाना प्रकारची । अंगा लाविली साची । वृत्ती आनंदली त्याची । संतसहवासे तेधवां ॥ १२ ॥✦

कर्वतीकांठी उमरेडचा । धोतरजोडा नेसविला साचा । भाली केशरी गंधाचा । भव्य तिलक लाविलासे ॥ १३ ॥✦

कंठामाजी पुष्पहार । नैवेद्याचे नाना प्रकार । दक्षिणेंसी शंभर । रुपये त्याने ठेविलें ॥ १४ ॥✦

धूप-दीप-आरती झाली । पुष्पांजली समर्पिली । दर्शनालागी दाटी झाली । उमरावतीच्या लोकांची ॥ १५ ॥✦